sabina7 pisze: 24 paź 2025, 10:02 Lexi,
mnie podobają się wyłącznie kobiety, zarówno cis jak i trans. Mężczyźni nie krecą mnie wcale, chociaż jestem wielką fanką penisów. Trochę zaczynam się w tym gubić, zwłaszcza że mój własny zaczyna mnie irytować. W fantazjach i marzeniach zastępuje go damskim odpowiednikiem. Chyba chętnia bym się go pozbyła.
Sabina

Sabinko - jak bym o sobie czytała....

Miło to słyszeć i wiedzieć, że nie jest się odosobnionym dziwolągiem. Podejrzewam, że wszystkie mamy podobnie.

Nie jesteś odosobniona

no właśnie tutaj leży piękno naszej pozycji Ja jestem BI, najbardziej uwielbiam sex z kobietą, tak samo ubraną jak ja, (usunięte - pkt 5 regulaminu forum - Edyta)

U mnie jest tak, że tylko kobiety, te cis to wiadomo, a z trans nigdy nie miałam okazji i pewnie nawet w realu żadna koło mnie nie przeszła... Czy miałabym problem żeby iść na całość, podejrzewam, że nie bo trans podobają mi się tak samo jak cis, jeśli się podobają :p ale tyle o nas wiemy ile nas sprawdzono.

Całe życie myślałam że jestem hetero. Zawsze podobały mi się kobiety. Nie mogłam tylko zrozumieć czemu tak dokładnie lubię je obserwować gdy się malują. Gdy dbają o swój wygląd i strój. W swoim życiu byłam dotychczas tylko z kobietami. Tak z pierwszą to życie erotycznołóżkowe było tylko przez kilka miesięcy spotkania się ogniste, a po 13 latach to była lodówka a wręcz zamrażarka. Ostatnia kobieta z którą się spotykałam miała ogromną radość ze mnie i mojego ciała. No mówiła że mogłaby mi wystawiać zaświadczenia że zdecydowanie nie byłam nigdy impotentką. Choć szczerze siedzi coś w głowie że brak miłości nigdy nie przekłada się na zdrowe relacje. Tylko trzeba być w pełni prawdziwą. Ja wiele lat myślałam że może jestem bardziej transwestytą niż transeksualną kobietą. Choć powiem wam że w wyobraźnia mówiąca że może kiedyś miałabym prawdziwe piersi, że może jednak zamieniłabym narządy płciowe na kobiece. To wszystko jest tak niewyobrażalne bo boję się szpitali, lekarzy, chirurgów ale jednocześnie wiem że byłabym wtedy heterokobietą i dawałabym zdecydownie całą moc miłości i seksu każdemu mężczyźnie. Choć chyba jeszcze to za wcześnie dla mojego umysłu. Chcę żyć jak kobieta bardzo. Cieszę się każdym dniem. Myślę że najlepiej nie definiować się hetero, gej lub bi bo zawsze może stanąć nam na drodze ktoś taki kto da nam tyle miłości że nie będzie to już ważne.

CindyDanielleElizabeth pisze: 13 sty 2026, 13:15 Całe życie myślałam że jestem hetero. Zawsze podobały mi się kobiety. Nie mogłam tylko zrozumieć czemu tak dokładnie lubię je obserwować gdy się malują. Gdy dbają o swój wygląd i strój. W swoim życiu byłam dotychczas tylko z kobietami. Tak z pierwszą to życie erotycznołóżkowe było tylko przez kilka miesięcy spotkania się ogniste, a po 13 latach to była lodówka a wręcz zamrażarka. Ostatnia kobieta z którą się spotykałam miała ogromną radość ze mnie i mojego ciała. No mówiła że mogłaby mi wystawiać zaświadczenia że zdecydowanie nie byłam nigdy impotentką. Choć szczerze siedzi coś w głowie że brak miłości nigdy nie przekłada się na zdrowe relacje. Tylko trzeba być w pełni prawdziwą. Ja wiele lat myślałam że może jestem bardziej transwestytą niż transeksualną kobietą. Choć powiem wam że w wyobraźnia mówiąca że może kiedyś miałabym prawdziwe piersi, że może jednak zamieniłabym narządy płciowe na kobiece. To wszystko jest tak niewyobrażalne bo boję się szpitali, lekarzy, chirurgów ale jednocześnie wiem że byłabym wtedy heterokobietą i dawałabym zdecydownie całą moc miłości i seksu każdemu mężczyźnie. Choć chyba jeszcze to za wcześnie dla mojego umysłu. Chcę żyć jak kobieta bardzo. Cieszę się każdym dniem. Myślę że najlepiej nie definiować się hetero, gej lub bi bo zawsze może stanąć nam na drodze ktoś taki kto da nam tyle miłości że nie będzie to już ważne.

Piszesz strasznie chaotycznie i trudno coś z tego zrozumieć? Czy słusznie domniemuję, że próbujesz znaleźć jakąś zależność pomiędzy tym, kim się czujesz, a orientacja seksualną?

edyta pisze: 13 sty 2026, 14:09 Piszesz strasznie chaotycznie i trudno coś z tego zrozumieć? Czy słusznie domniemuję, że próbujesz znaleźć jakąś zależność pomiędzy tym, kim się czujesz, a orientacja seksualną?

Tak dokładnie, staram się zrozumieć siebie. To że jako dziecko nie umiałabym zdefiniować że kocham się tylko w określonej orientacji ale bardziej czułabym miłość do konkretnej osoby. Oczywiście inaczej jest gdy wchodzimy już w perspektywę oczami osób które określają kogo pragną mieć przy sobie i do kogo mają pociąg fizyczny. Jeżeli weźmiemy pod uwagę że mamy część w nas kodowaną przez Rodziców, Społeczności oraz Kulturę a też jednocześnie wewnętrznie boimy się tego. Najnowsze prace naukowe podobno mają wzmacniać tezę że płeć oraz tożsamość płciowa kim dany człowiek jest następuje w łonie matki oraz przez wpływ hormonów na płód. Ja bałam się kochać mężczyzn bo taki miałam wzorzec w domu a jednocześnie budowano we mnie że mam myśleć o Kobietach. Jeżeli zburzyłabym i burzę te stereotypy to obecnie mam prawo jak wszyscy bez ograniczeń oglądać się za mężczyznami tak samo jak za kobietami. Wiesz ja wychodzę z domu gdzie społeczność LGBTQIA była źle traktowana i jest mi wstyd o tym pisać ale jednocześnie wiele osób twierdzi że im głośniej się krzyczy na osoby Homoseksualne to coś w tym człowieku siedzi i mogą to być wewnętrzne emocje i uczucia które ktoś miał homoseksualne ale zabił je w sobie i teraz wszem i wobec pokazuje że on jest Hetero na maxa. Czytałam o tym w kilku książkach w szczególności w Sodomie Artura Nowaka. Ważne żeby być prawdziwą i żyć zgodnie ze sobą.

CindyDanielleElizabeth pisze: 13 sty 2026, 20:28 Tak dokładnie, staram się zrozumieć siebie. To że jako dziecko nie umiałabym zdefiniować że kocham się tylko w określonej orientacji ale bardziej czułabym miłość do konkretnej osoby. Oczywiście inaczej jest gdy wchodzimy już w perspektywę oczami osób które określają kogo pragną mieć przy sobie i do kogo mają pociąg fizyczny. Jeżeli weźmiemy pod uwagę że mamy część w nas kodowaną przez Rodziców, Społeczności oraz Kulturę a też jednocześnie wewnętrznie boimy się tego. Najnowsze prace naukowe podobno mają wzmacniać tezę że płeć oraz tożsamość płciowa kim dany człowiek jest następuje w łonie matki oraz przez wpływ hormonów na płód. Ja bałam się kochać mężczyzn bo taki miałam wzorzec w domu a jednocześnie budowano we mnie że mam myśleć o Kobietach. Jeżeli zburzyłabym i burzę te stereotypy to obecnie mam prawo jak wszyscy bez ograniczeń oglądać się za mężczyznami tak samo jak za kobietami. Wiesz ja wychodzę z domu gdzie społeczność LGBTQIA była źle traktowana i jest mi wstyd o tym pisać ale jednocześnie wiele osób twierdzi że im głośniej się krzyczy na osoby Homoseksualne to coś w tym człowieku siedzi i mogą to być wewnętrzne emocje i uczucia które ktoś miał homoseksualne ale zabił je w sobie i teraz wszem i wobec pokazuje że on jest Hetero na maxa. Czytałam o tym w kilku książkach w szczególności w Sodomie Artura Nowaka. Ważne żeby być prawdziwą i żyć zgodnie ze sobą.

Tak, oczywiście najważniejsze jest życie w zgodzie ze sobą. Ale nie tego dotyczyło moje pytanie. Ja pytałam o to, czy pisząc to wszystko, co piszesz, starasz się doszukiwać zależności pomiędzy tym, kim się czujesz, a orientacją seksualną. Nie oczekuję, żebyś się z czegokolwiek tłumaczyła. Odnajduję w Twoim pisaniu taką tendencję, jak byś chciała powiązać jedno z drugim trochę na siłę. Ale zadałam to pytanie właśnie w celu doprecyzowania, bo w moim odbiorze piszesz po prostu bardzo chaotycznie i trudno zrozumieć, o co tak naprawdę chodzi. Ja oczywiście rozumiem targające Tobą emocje i nie piszę tego po to, żeby Cię krytykować, tylko to jest fakt (wiem, co mówię, gdyż od ostatniego zlodowacenia zajmuję się poprawianiem tego, co piszą inni i z tego żyję). Więc chcąc mieć jasność co do Twoich intencji, zapytałam

Spokojnie całe życie byłam chaotyczna. Tak staram się łączyć swoje doświadczenie i życie z orientacją seksualną. Staram się zrozumieć siebie. Czy miałaś kiedyś tak że karciłaś się w myślach że podoba ci się osoba tej samej płci ale mówiłaś nie, to nie moje myśli. Ja tak miałam jako nastolatka. Podobały mi się dziewczyny ale potrafiłam też mieć takie myśli o chłopcach. Może tylko ja tak miałam. Oglądałam wiele szkoleń na temat psychologii, seksuologii, transeksualizmu, psychoterapii. Ciekawił mnie ten temat bo już wiele lat temu odkryłam w sobie chęć dążenia do sensualizmu, też częściowo zdrowego feminizmu. Gdzie nawet tak drobna rzecz jak masaż dłoni olejkiem, zapalenie świeczki zapachowej lub dotyk kobiecego materiału o skórę może przypomnieć że jesteśmy sobą. Jesteśmy kobietami. Możemy żyć w zgodzie ze sobą. Przepraszam jeśli poczułaś się w jakikolwiek sposób źle czytając co piszę. Nie chciałam tego. Staram się sama siebie zrozumieć. Szukam tej głębi. Kochana robisz wszystko co trzeba. To we mnie tkwi chaos.