Niedawno wyszłam na świat, poznałam koleżanki, zaczełam utożsamiać się z Angelą. To dla mnie ulga...ufff. Ale największa ulga zaczeła się kiedy o moim drugim ja dowiedziała się moja nażeczona z która jestem od 3 lat. Walke która przeszłam ze sobą była wielka. Wiem że to było za późno na taką wiadomość ale wiem że ona mnie kocha taką jaka jestem.

Zaczeło się to dawno w dzieciństwie były lalki, przebieranki, chodzenie w butach mamy. Malowanie się i udawanie pięknej kobiety. Potem dorastałam ale stłumiona życiem Andrzeja. Niewiem czy to by tak długo mogło trwać. Dziecko z kobieta która pokazała mi świat seksu. Potem rozczarowanie dniem powszednim. Ale nadal nie byłam szczęśliwa. Ciężko mi było walczyć. Brakowało mi tego!! WOLNOŚCI!!!!! Potem jeszcz drugie dziecko, myślał że zwalczył to w sobie ale NIE!!! Czasami podkradał żonie rajstopki i chodził w jej butach. Kiedy nie było domowników stawał się mną - Angela. Byłam szczęsliwa!!! WOLNA

Ukrywałam się nie byłam taka silna, ale wiem że kiedyś zwycięże.

Wiekim szokiem przeżyłam, zdrade i rozwód. Znowu byłam sama,

Powrót do rodziców był cięzki, brak czasu i miejsca na igraszki. Angela istniała w wyobraźni. Czesto w nocy tańczyliśmy razem z Andrzejem.

A teraz....

Poznał kobietę która zaakceptowała jego dawne życie, że ma 2 dzieci. A o mnie zapomniał powiedzieć. Był na pół szczęsliwy, walczył o wolność dla Angeli. Po tym jak zaczeło się coś psuć zaczął rozmyślać, szukać. Ale wiedział że to nie najlepsze wyjście.

Dodaj komentarz